
Ja, wij waren jong toen en onervaren
We hadden veerkracht, konden alles aan
Alles kon. Nee, wij zagen geen gevaren
Hadden geen besef daarbij stil te staan
Soms ging er iets mis in onze levensjaren
Dan viel iets weg of maakten wij iets stuk
Levenspijn, die kan niemand je besparen
Maar meestal voelden wij vooral geluk
Ach, blauwe plekken kunnen wij verduren
Die helen wel, zo heb ik steeds gedacht
Maar soms ontstaan ook diepere kwetsuren
Die genezen moeilijker op eigen kracht
Ouder wordend kun je beter reflecteren
En met compassie van je leven leren
Op sommige momenten in je leven maak je tussetijds de balans op: waar sta ik nu en hoe wil ik verder? Vaak is er een aanleiding voor dat soort momenten van reflectie. Een verjaardag en het besef van ouder worden, een nieuwe levensfase, een crisis in je leven of een onbevredigend gevoel. Neem er gerust de tijd voor om met compassie terug te kijken want dat kan je helpen om je bewust te worden hoe je vanaf nu verder wilt gaan.


De tuinman zei:
“Als de aarde,
eerst verdord en hard
en koud als dood,
weer openbreekt.
Het teerste groen
tot leven komt
met de belofte van bloei,
kan ik bijna niet geloven
dat het waar is:
lente,
nieuw begin!”
In het 'Boek van hoop' van Jane Goodall en Douglas Abrams worden vier redenen aangehaald om altiijd hoop te houden. Eén daarvan is de veerkracht van de natuur. Ik moest daar aan denken toen ik dit gedicht, dat ik meer dan een jaar geleden schreef, weer las: Zelfs als in de winter alles doods en dor lijkt te zijn, mogen we er in verwondering op vertrouwen dat het weer lente wordt.
Je mag dat wat mij betreft ook zien als een metafoor voor moeilijke periodes in je leven.
De subtitel van hun boek is 'Levenslessen voor een mooiere toekomst' en de overige drie redenen voor hoop die genoemd worden zijn:
- Het ongelofelijke menselijke intellect
- De kracht van jongeren
- De onverwoestbare menselijke geest

Afgeschreven |
Dankbaar |
O, ja Ik werkte hard in heel mijn leven Decennia Heb ik zoveel gegeven En wat rest mij hierna? 'k Ben afgeschreven! Leven in de gloria? Zelfs niet even |
O, ja Het leven heeft mij veel gegeven Decennia Genieten en beleven En wat rest mij hierna? Dit door te geven! Dankbaar voor alle stadia Van leven |
Wat is het filter waardoor jij naar je leven kijkt?
- Heb je veel gegeven maar voor je gevoel weinig teruggekregen?
- Of heb je veel gekregen wat je dankbaar door wilt geven?
Soms, in een sombere bui zie ik vooral het verbitterde deel dat zich afgeschreven voelt. Gelukkig is er dan ook nog dat andere deel, want dankbaarheid is een mild en toch krachtig medicijn! Dat herstelt de balans.
En het mooie is dat je dankbaarheid kunt oefenen.
Probeer het maar, je leven wordt er mooier van:
- Houd een dankbaarheidslijst bij. Maak er een gewoonte van om op te merken wat je anders als vanzelfsprekend zou beschouwen.
- Zoek manieren om je dankbaarheid te uiten. Zeg dankjewel. Doe een gunst terug.
- Gebruik een ademhalingsoefening om je ervaring van dankbaarheid te verdiepen:
- Adem in met een woord of beeld dat het moment aangeeft om dankbaar voor te zijn. Adem uit met een woord of beeld dat je dankbaarheid uitdrukt.
Opmerking
In de laatste twee regels van de gedichten heb ik me wat vrijheid veroorloofd om van het schema van 4x5=8 af te wijken.